"Do Rzeczy": K. Masłoń o "Kwaterze zmartwychwstałej pamięci" Dakowicza

[źródło: "Do Rzeczy" 2018, nr 5]

"Do Rzeczy": Andrzej Horubała o książkach Dakowicza

[źródło: "Do Rzeczy" 2016, nr 20]

Janusz Nowak o "Łączce" Dakowicza

Zrozumieć „ciemną mowę cmentarza”

                                                                 Liczą się tylko strategie czytania.

                                                                            Przemysław Dakowicz, Brama Salariańska

Piszący te słowa należy do pokolenia, które doświadczało w czasach dzieciństwa i młodości skutków procesu „zamykania durnych ust, sypania piaskiem w oczy, zatykania gliny w uszy” (P. Dakowicz, Światło). Próbowano faszerować nasze umysły (np. na lekcjach polskiego, historii, ale też poprzez medialne przekazy) wymyślonym, zmanipulowanym, propagandowym, wypranym przez „pralkę dziejów” z najważniejszych składników obrazem najnowszych (i nie tylko) dziejów narodu polskiego. To, że operacja pierekowki dusz nie poszła do końca tak, jak sobie zaplanowali sowieccy „inżynierowie”, zawdzięczamy naszym rodzinom i przede wszystkim Kościołowi z niezłomnym Prymasem Tysiąclecia na czele. Niemały jest jednak, niestety, zakres narodowej amnezji. Dlatego tym ważniejsze jest przywracanie zbiorowej pamięci, bo

pamięć narodu, któremu zgruchotano kości, narodu, który komuniści przebodli, rządzi się własnymi prawami, żyje i wzrasta według sobie tylko znanych reguł. Ona nie słucha sowieckich dyrektyw, ma je za nic, ona wszystko przetrzyma. Nawet najgrubsza kreska nie jest zdolna przekreślić tego, co od wieków konstytuuje wspólnotę.[1]

  

Wśród współczesnych strażników pamięci narodu poczesne miejsce zajmuje Przemysław Dakowicz. Jego najnowszy tom wierszy, wydany przez krakowskie Wydawnictwo Acana, to dzieło nadzwyczaj szlachetne, podtrzymujące tradycję polskiej poezji profetycznej i, nie bójmy się tego określenia, mesjanistycznej. Czytelnik, który weźmie do ręki tę książkę, zauważy bez wątpienia tekst znajdujący się na ostatniej stronie okładki. To fragment eseju Łączka. Wstęp do semantyki miejsca, w którym łódzki poeta przedstawił najważniejsze informacje i refleksje na temat powązkowskiej kwatery „Ł” i prowadzonych na niej przez zespół prof. Krzysztofa Szwagrzyka prac. Wystarczy teraz odwrócić kilka końcowych stron, aby natknąć się na Komentarze, zawierające w naukowy sposób zreferowane wiadomości dotyczące faktów z najnowszej historii skazanych przez „sowieckich ludzi” na całkowite wymazanie ze świadomości zbiorowej. To zestawienie – Komentarze i fragmenty eseju na okładce – sygnalizuje, że Łączka to poetycki hołd złożony Żołnierzom Niezłomnym i tym osobom, które obecnie przywracają narodowi pamięć (jeden z ostatnich wierszy w zbiorze, Powrót, posiada dedykację: „Profesorowi Krzysztofowi Szwagrzykowi i Jego Zespołowi”). I tak niewątpliwie jest. Spróbujmy jednak przeczytać tę książkę przede wszystkim jako cykl utworów będących w istocie wypowiedzią metapoetycką, roztrząsającą  problem „ocalającej” funkcji poezji polskiej.  Łączka jest, jak się rzekło, cyklem, a nie zwykłym tomem wierszy. Poszczególne utwory są połączone ukrytymi, tajemnymi nićmi. Postaram się wejść w gąszcz zawoalowanych związków.   

W "Migotaniach" o "Łączce" Dakowicza

W najnowszym numerze "Migotań" (2014/2) ukazała się recenzja Łączki Przemysława Dakowicza. Autorem tekstu jest ks. Janusz. A. Kobierski.

ks. Janusz A. Kobierski

 

Ktoś prowadził moją rękę

Najnowszy tom poetycki Przemysława Dakowicza Łączka (2013) zdobywa coraz większe uznanie. To kolejna, po Teorii wiersza polskiego, książka ważna, która ma swoje zakorzenienie w historii, tym razem w historii całkiem niedawnej. Można domniemywać, że intensywna praca nad tematem Żołnierzy Wyklętych powodowała tak silne natężenie poetyckiego słowa, że sprawiła powstanie dużego cyklu wierszy.

Cóż oznacza sielski termin „łączka”? Otóż wcale nie to, co by sugerował w potocznym rozumieniu. Dla Polaków dziś – to miejsce symbol. Symbol kaźni. Tam grzebano w tajemnicy ciała bojowników o niepodległość Polski, bohaterów mordowanych przez stalinowskich oprawców w latach 1945–1956. Umierali po okrutnych torturach, nierzadko dobijani. Ciała, często nagie albo ubrane w mundury Wehrmachtu, pośpiesznie wrzucano do zbiorowych dołów i równie pośpiesznie zasypywano. Miejsce to znajduje się przy wewnętrznym murze cmentarza wojskowego na Powązkach w Warszawie. Zwłoki pomordowanych „chowane były” także potajemnie w innych częściach Warszawy i okolic.

Wideorelacja ze spotkania autorskiego P. Dakowicza we Wrocławiu

5 kwietnia 2014 r. we wrocławskim klubie 'Pieśniarze' odbyło się spotkanie autorskie Przemysława Dakowicza, który czytał wiersze z tomów Teoria wiersza polskiego i Łączka.

Aby zapoznać się z nagraniem, należy kliknąć na obrazek umieszczony niżej.

 

"Łączka" P. Dakowicza nagrodzona

19 marca 2014 r. odbyło się posiedzenie Kapituły Nagrody Literackiej im. ks. Jana Twardowskiego. Za najlepszy tom poetycki wydany w roku 2013 jurorzy uznali Łączkę Przemysława Dakowicza.

Pozostałe nominowane książki:

1. Adam Waga, Chromając, Wydawnictwo Literackie, Kraków 2013;

2. Teresa Tomsia, Co było, co jest, Biblioteka Telgte, Poznań 2013;

3. Bogdan Jaremin,  Tam i tu, Biblioteka „Toposu”, Sopot 2013;

4. Mirosław Dzień, Linia, Biblioteka „Toposu”, Sopot 2013;

5. Piotr Mitzner, i po kropce, Dom Wydawniczy tCHu, Warszawa 2013;

6. Grzegorz Łatuszyński, Własną drogą, OW Agawa, Warszawa 2013.

Film ze spotkania Dakowicz - Szwagrzyk

Relacja ze spotkania w łódzkim IPN

W ramach obchodów Narodowego Dnia Pamięci „Żołnierzy Wyklętych" Oddział Instytutu Pamięci Narodowej w Łodzi zaprosił 5 marca 2014 r. do swojej siedziby na spotkanie pt. Łączka. Dialog literatury z historią. Jego uczestnikami byli dr hab. Krzysztof Szwagrzyk, pełnomocnik Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej ds. poszukiwań miejsc pochówku ofiar terroru komunistycznego oraz dr Przemysław Dakowicz, autor wydanego w ub. roku przez krakowskie Arcana tomiku poezji pt. Łączka.

Więcej informacji, fotografii i tekstów TUTAJ. 

"Głos spod ziemi" - rozmowa z P. Dakowiczem na portalu PCh24.pl

Na stronach portalu POLONIA-CHRISTIANA-24 opublikowany został wywiad z Przemysławem Dakowiczem nt. Żołnierzy Niezłomnych i książki Łączka.
Rozmowę można przeczytać TUTAJ.